Vanavond gaat het
gebeuren.
Ze gaan hem te
grazen nemen!
M. en M.
hebben een aanvalsplan gemaakt om de overlastgever eindelijk eens aan te
pakken na eerdere mislukte pogingen. Twee grote kerels die het onderspit delven
tegen zo’n gluiperd, de frustratie loopt op.
Elke avond rond dezelfde tijd komt ‘hij’ langs. M. en M. weten vrijwel zeker dat hij weer
iets buit heeft gemaakt. Incidenteel vinden ze sporen, maar harde bewijzen
hebben ze niet. Nooit hebben ze hem op heterdaad kunnen betrappen. Telkens is
die gladjanus ze te snel af.
Ze hebben besloten zich vanavond op te stellen
in de gang. Het licht blijft uit en op het moment dat hij langsloopt, zullen ze
boven op hem springen en hem mores leren.
M. en M. nemen hun positie in van waaraf ze goed
zicht hebben op de locatie waar hij altijd voorbij komt. Ze zijn tot het
uiterste gespannen, durven amper adem te halen en houden zich doodstil tegen de
muur gedrukt. De spanning is voelbaar.
Hun geduld wordt beloond. ‘Hij’ laat zich voorzichtig zien, kijkt spiedend om
zich heen en loopt snel verder. De twee mannen in de gang nemen een snoekduik,
in de vaste overtuiging dat ze hem kunnen pakken. Maar nét op tijd rent hij weg,
slippend over het gladde zeil.
Tótdat hij grip krijgt op de vloerbedekking en
zich uit de voeten kan maken, de twee bomen van kerels achter zich latend,
onderuit op het zeil. Zijn kleine oortjes liggen plat tegen de kop gedrukt en
zijn snorharen trillen aan zijn spitse snuitje. De vier pootjes bewegen in
sneltreinvaart over de vloerbedekking richting kast, waar hij onder duikt. De
twee mannen zien als laatste het dunne staartje verdwijnen. Weer heeft die rotmuis kunnen ontsnappen.
Mijn slappe lach
werd me niet in dank afgenomen.
Geplaatst Gelderlander Gastschrijvers 22-4-2023
