Vanmorgen was
de capuccino op mijn werk
gemaakt op basis van havermelk. Op een gegeven moment werd het vergelijk
gemaakt tussen diverse melksoorten en de smaak. Ik verstond
kalkoenmelk in plaats van koemelk. Al snel bleek natuurlijk dat ik het verkeerd
gehoord had, maar ik kon het niet laten om even door te fantaseren.
“Heb je dit al eens geprobeerd?”“Wat?”
“Kalkoenmelk voor de capuccino.”
“Kalkoenmelk? Nee, nooit van gehoord, wel van koemelk en havermelk.”Kalkoenmelk
is een nieuw product en zorgt voor veel minder stikstofuitstoot dan een koe.
Uiteraard is de productie in kwantiteit minder, arbeidsintensiever en daarmee
ook kostbaarder. Een product voor de elite.
Een kalkoenfarm vereist een afgelegen plek, omdat de concentratie van aanwezige kalkoenen een aardig aantallen decibellen produceert door het klokkende geluid dat zij maken.
Een kalkoenfarm vereist een afgelegen plek, omdat de concentratie van aanwezige kalkoenen een aardig aantallen decibellen produceert door het klokkende geluid dat zij maken.
Het melken gebeurt als volgt: de kalkoenen worden in een soort sluis bij
elkaar gedreven zodat ze een lange rij vormen. Ze hebben allemaal hun kop
dezelfde kant op. Grenzend aan de sluis staan flessen klaar waar elke kalkoen
rechtstreeks zijn melk in geeft. Ze doen dat door een kokhalsbeweging te maken en daarmee de
kalkoenmelk op te hoesten. Aangezien hun kinlellen bij deze beweging veel op en
neer wiebelen, is om elke fles een viltrand aangebracht zodat de
kalkoenen hun lellen niet beschadigen. Nadat de flessen vol zijn,
worden op een lopende band door een snelkoeler getransporteerd
en tenslotte afgesloten met een bamboedop. De
flessen zijn lang houdbaar en worden verkocht in delicatessenwinkels en op
de farm zelf.