Wat ik in de dierenwinkel nodig had, lag in mijn
winkelwagentje. Onderweg naar de kassa werd de doorgang geblokkeerd door een
jochie van een jaar of acht, schat ik.
Doodstil stond hij voor het hoge bord waarop een
welkomstpakket gepromoot werd voor puppy en kitten: ‘welkom puppy, welkom
kitten’ versterkt met twee fotootjes. Twee grote donkerbruine ogen, als van een
puppy, zagen niks anders dan dit bord. Hij was helemaal gefixeerd.
Ik zou niet weten hoe een klein kind eruit ziet dat
verliefd kijkt, maar dit jongetje was overduidelijk op slag stapelverliefd
geworden. Zijn ogen verdronken in het bord en de wereld om hem heen bestond
niet meer.
Waarschijnlijk had hij gevoelsmatig de puppy of het
kitten al in zijn armen liggen en was zijn wereld niet groter dan de vierkante
meter waar hij op stond. Ik probeerde me zijn gedachtenwereld voor te stellen:
hij zag zich al thuis op de grond zitten met aan zijn voeten een klein pluizig
bolletje dat hij over het koppie aaide. Even later gooide hij een balletje weg.
Trots zou hij hem aan zijn vriendjes laten zien terwijl hij met zijn aanwinst
aan het wandelen was. En iedereen die op bezoek kwam, moest als eerste
kennismaken met de nieuwe huisgenoot.
Terug naar de winkel en naar het jongetje. Zijn
betovering werd verbroken toen ik verderop, waarschijnlijk zijn moeder,
hoorde roepen: “kom”.
Hij twijfelde even en draaide zich uiteindelijk
heel langzaam om in de richting van het geroep, maar zijn ogen bleven nog even gefocust
op het bord.
Onderweg naar zijn moeder hoorde ik hem nog zachtjes,
in zichzelf pratend, zeggen: “oh, ik wil zó graag een …”. De rest kon ik niet
verstaan maar dat zal ongetwijfeld zijn geweest: een puppy of een kitten.
Puppy love in puppy oogjes.
Geplaatst Gelderlander Gastschrijvers 15-4-2023
