Ontmoeting op het plein

 
Voordat zometeen de lucht ontploft en onweers- en regenbuien zich laten gelden, ga ik nog even naar de ijssalon voor mijn favoriete bolletje ijs: boerenjongens.
Ik ben niet de enige. Van de picknickbanken op het plein wordt dankbaar gebruik gemaakt. Ook het bankje naast de ingang van de winkel is bezet.

Vanuit de wachtrij kan ik mooi  even observeren wat er gebeurt.
Mijn blik wordt getrokken door een zwartharige en een grijsachtige dame die op het plein staan. Ik zeg dames, maar het zouden evengoed mannen kunnen zijn. Vooral de black beauty loopt er opvallend bij.
Ze trekken de aandacht en enkele meisjes lopen nieuwsgierig wat dichter naar hen toe.

Op het bankje naast de ingang zitten wandelaars, waarvan een met een verward goudblond kapsel. Hij past wel in de naam van mijn ijsje, hij lijkt een gezonde boerenjongen maar ook hier durf ik niet 100% met zekerheid te zeggen dat het een jongen is.
Evenals ik observeren ze de anderen op het plein en de aandacht van de boerenjongen gaat zonder twijfel uit naar de bijzonder uitgedoste dames.
Die paraderen als ware diva’s heen en weer voor de picknicktafels. Wanneer een van de kinderen de zwartharige te dicht nadert, schrikt ze terug, de andere slaat een aangeboden ijsje niet af.

De tong van de jongen naast de ingang hangt nu halverwege zijn hals en het is overduidelijk dat hij meer dan gewone interesse heeft voor de dames.
De kans om hen daadwerkelijk te ontmoeten wordt hem ontnomen. Zijn begeleiders staan op en hij moet meelopen, aan de riem.
De zwarte Koningspoedel die waarschijnlijk volgens de rasstandaarden met verschillende toefjes van een passend kapsel voorzien is en haar kleine maatje, die zonder twijfel veel geborsteld wordt, laten zich de bewondering van de meisjes gewillig aanleunen onder toeziend oog van hun bazin.


Geplaatst op pagina Gastschrijvers Gelderlander

Beschermend blad

Waarom zou ik langer blijven liggen. Eruit! Vannacht heb ik de ramen wagenwijd open gehouden en de heldere zomerochtendlucht drijft de kamer...