Een eind rijden: 100 kilometer heen en ook weer
terug. Ik had de luxe om niet te hoeven rijden dus kon ik heerlijk om me heen
kijken. Dat vind ik altijd hartstikke leuk, want onderweg zie je zo veel als je
goed oplet.
Uiteraard ben ik als dierenliefhebber superscherp op dieren en ik zie menig konijn, koe of schaap. Vandaag liepen er bij een boerderij waar we langs reden zelfs 2 kamelen buiten. Waarschijnlijk van een verhuurbedrijf in attracties of zoiets. Ik heb daar wel eens iets over gelezen, wat overigens niet de instemming heeft van de Partij voor de dieren.
Maar vandaag overtrof het wat betreft bezienswaardigheden wel het een en ander. Het grootste deel van de rit reden we zonder regen, alhoewel wolken nogal eens wat anders leken te voorspellen.
Opeens zie ik rechts van me een schildpad. Zijn kop steekt wat onder het schild uit alsof hij eerst het weer wil verkennen voordat hij verder kruipt.
Kort daarop ligt er een schaap op de rug. Zo’n grappig schaap met allemaal krulletjes, die als een toef bovenop de kop staan. Vier pootjes steken als bonenstaken omhoog. Het heeft geen zin om de eigenaar te zoeken want inmiddels zijn we er al een flink eind voorbijgereden.
O jee, dit wordt waarschijnlijk filerijden: een eind verderop aan de linkerkant zie ik een zwarte wolk, is het rook? Hopelijk is de brand niet op onze route, want dat kan wel eens wat vertraging betekenen. Gelukkig dirigeert de navigatie ons naar rechts en vermijden we de mogelijke brand.
Bijna bij de bestemming aangekomen zie ik het kasteel al staan. Het torent hoog boven alles uit. Ik kan nog net een tip opvangen van het meer dat naast het kasteel ligt en omgeven is door bergen. Nou ja bergen? Die zijn er niet in Nederland, maar in ieder geval zijn het dan behoorlijke heuvels die ik zie. Langs een van die heuvels weerkaatst een enkele zonnestraal in de kleine waterval die naar beneden klettert.
Als laatste zie ik nog een vrouw liggen. Relaxed op haar rug, neus omhoog gericht naar de enkele zonnestraal en onderwijl een wolkje rook uitblazend. Toppunt van genieten.
Ik ben op een gegeven moment maar opgehouden met kijken, want ik kreeg ietwat pijn in mijn nek van het naar boven kijken. Kijkend naar de wolkenpartijen waarin je heel veel kunt zien als je je fantasie loslaat. De wolken die gedragen worden door de wind.
De schildpad loste op in zijn schild.
Het schaap bleef nog even liggen, evenals de rokende vrouw.
Het kasteel verdwijnt achter wolken en ook het meer is niet meer zichtbaar. De waterval gaat over in een groot lichtgrijs meer tussen de witte wolken. Als er al een brand zou zijn geweest, was die waarschijnlijk geblust door de hoeveelheid regen in de donkere wolk.
Uiteraard ben ik als dierenliefhebber superscherp op dieren en ik zie menig konijn, koe of schaap. Vandaag liepen er bij een boerderij waar we langs reden zelfs 2 kamelen buiten. Waarschijnlijk van een verhuurbedrijf in attracties of zoiets. Ik heb daar wel eens iets over gelezen, wat overigens niet de instemming heeft van de Partij voor de dieren.
Maar vandaag overtrof het wat betreft bezienswaardigheden wel het een en ander. Het grootste deel van de rit reden we zonder regen, alhoewel wolken nogal eens wat anders leken te voorspellen.
Opeens zie ik rechts van me een schildpad. Zijn kop steekt wat onder het schild uit alsof hij eerst het weer wil verkennen voordat hij verder kruipt.
Kort daarop ligt er een schaap op de rug. Zo’n grappig schaap met allemaal krulletjes, die als een toef bovenop de kop staan. Vier pootjes steken als bonenstaken omhoog. Het heeft geen zin om de eigenaar te zoeken want inmiddels zijn we er al een flink eind voorbijgereden.
O jee, dit wordt waarschijnlijk filerijden: een eind verderop aan de linkerkant zie ik een zwarte wolk, is het rook? Hopelijk is de brand niet op onze route, want dat kan wel eens wat vertraging betekenen. Gelukkig dirigeert de navigatie ons naar rechts en vermijden we de mogelijke brand.
Bijna bij de bestemming aangekomen zie ik het kasteel al staan. Het torent hoog boven alles uit. Ik kan nog net een tip opvangen van het meer dat naast het kasteel ligt en omgeven is door bergen. Nou ja bergen? Die zijn er niet in Nederland, maar in ieder geval zijn het dan behoorlijke heuvels die ik zie. Langs een van die heuvels weerkaatst een enkele zonnestraal in de kleine waterval die naar beneden klettert.
Als laatste zie ik nog een vrouw liggen. Relaxed op haar rug, neus omhoog gericht naar de enkele zonnestraal en onderwijl een wolkje rook uitblazend. Toppunt van genieten.
Ik ben op een gegeven moment maar opgehouden met kijken, want ik kreeg ietwat pijn in mijn nek van het naar boven kijken. Kijkend naar de wolkenpartijen waarin je heel veel kunt zien als je je fantasie loslaat. De wolken die gedragen worden door de wind.
De schildpad loste op in zijn schild.
Het schaap bleef nog even liggen, evenals de rokende vrouw.
Het kasteel verdwijnt achter wolken en ook het meer is niet meer zichtbaar. De waterval gaat over in een groot lichtgrijs meer tussen de witte wolken. Als er al een brand zou zijn geweest, was die waarschijnlijk geblust door de hoeveelheid regen in de donkere wolk.