‘Heeft u een
keuze kunnen maken?’ vraagt het meisje van de bediening ons om 18.00 uur.
Wij geven onze menuwensen door. Mij kijkt ze vragend aan en herhaalt: ‘Tournedos?’
Wij geven onze menuwensen door. Mij kijkt ze vragend aan en herhaalt: ‘Tournedos?’
Overduidelijk
dat ze er nooit van gehoord heeft, maar ze ziet het staan op de menukaart en
neemt het over. De man van mijn vriendin geeft aan dat hij hetzelfde
voorgerecht en hoofdgerecht wil als zijn vrouw. De zalmfilet als hoofdgerecht wordt
genoteerd. ‘Wilt u ook een voorgerecht?’
‘Ja, hetzelfde als mijn vrouw.’
Ons bestelde drankje wordt gebracht door een ander meisje. ‘Het kan wel even duren, de kok is alleen en het is druk in het restaurant.’
Ginnegappend vraag ik nog: ‘We krijgen het denk ik wel vóór 22.00 uur?’
‘Dat denk ik wel.’ Een lach kan er niet af.
Wel vragen we ons af waarom ze nieuw binnenkomende gasten nog steeds plaats laten nemen aan een tafeltje, terwijl al duidelijk is, dat dit echt niet handig is.
‘Ja, hetzelfde als mijn vrouw.’
Ons bestelde drankje wordt gebracht door een ander meisje. ‘Het kan wel even duren, de kok is alleen en het is druk in het restaurant.’
Ginnegappend vraag ik nog: ‘We krijgen het denk ik wel vóór 22.00 uur?’
‘Dat denk ik wel.’ Een lach kan er niet af.
Wel vragen we ons af waarom ze nieuw binnenkomende gasten nog steeds plaats laten nemen aan een tafeltje, terwijl al duidelijk is, dat dit echt niet handig is.
Rond 19.30
uur zijn we aan ons tweede drankje bezig, maar eten hebben we nog niet gezien.
‘Is alles naar wens?’ vraagt meisje nummer 3. Overduidelijk geïnstrueerd om dat regelmatig te vragen bij de tafels. Er is echter vergeten om haar te leren dat ze daarbij de gasten aan moet kijken en moet luisteren naar hun antwoord en eventueel een vervolgactie in gang moet zetten.
‘Nou nee,’ antwoorden wij. ‘We zouden toch graag wat willen eten.’
Hé, ze kijkt ons aan, maar begrijpt de hint niet. We geven aan dat het wel erg lang duurt nu.
‘Ik vraag het voor u na.’
‘Is alles naar wens?’ vraagt meisje nummer 3. Overduidelijk geïnstrueerd om dat regelmatig te vragen bij de tafels. Er is echter vergeten om haar te leren dat ze daarbij de gasten aan moet kijken en moet luisteren naar hun antwoord en eventueel een vervolgactie in gang moet zetten.
‘Nou nee,’ antwoorden wij. ‘We zouden toch graag wat willen eten.’
Hé, ze kijkt ons aan, maar begrijpt de hint niet. We geven aan dat het wel erg lang duurt nu.
‘Ik vraag het voor u na.’
Hèhè, even
later krijgen we ons voorgerecht van het eerste meisje. Nou ja, wé? Alleen mijn
vriendin en ik. Haar man zit even later nog steeds te wachten en wij wachten
met hem mee totdat we elkaar ‘smakelijk eten’ kunnen wensen.
Meisje 1 komt langs en vraagt of alles naar wens is.
‘Nee, we wachten nog op een voorgerecht voor mijnheer.’
‘Wat heeft u dan besteld?’
‘Hetzelfde als mijn vrouw,’ herhaalt hij met onderdrukt ongeduld zijn eerdere bestelling.
Gelukkig, dit meisje begrijpt het en komt al snel met het ontbrekende voorgerecht aangelopen. Ze biedt netjes haar excuses aan.
Meisje 1 komt langs en vraagt of alles naar wens is.
‘Nee, we wachten nog op een voorgerecht voor mijnheer.’
‘Wat heeft u dan besteld?’
‘Hetzelfde als mijn vrouw,’ herhaalt hij met onderdrukt ongeduld zijn eerdere bestelling.
Gelukkig, dit meisje begrijpt het en komt al snel met het ontbrekende voorgerecht aangelopen. Ze biedt netjes haar excuses aan.
Voorgerecht op,
bestek op de lege borden. Meisje nummer 3 komt weer bij ons langs en vraagt met
dezelfde ongeïnteresseerde uitdrukking op haar gezicht: ‘Kan ik de dessertkaart
voor u halen?’
Wij kijken elkaar stomverbaasd aan en beginnen wat te lachen. Dit zal toch niet waar wezen, wat zal er nog meer misgaan?
‘Nou, nee,’ antwoorden we. ‘We willen eerst het hoofdgerecht.’
Ik kan me nog net beheersen om niet bij het afrekenen te zeggen, dat de fooi alleen voor de kok is, die het toch maar mooi voor elkaar heeft gekregen om in zijn eentje alle gasten van hun bestelling te voorzien.
Wij kijken elkaar stomverbaasd aan en beginnen wat te lachen. Dit zal toch niet waar wezen, wat zal er nog meer misgaan?
‘Nou, nee,’ antwoorden we. ‘We willen eerst het hoofdgerecht.’
Ik kan me nog net beheersen om niet bij het afrekenen te zeggen, dat de fooi alleen voor de kok is, die het toch maar mooi voor elkaar heeft gekregen om in zijn eentje alle gasten van hun bestelling te voorzien.
©Vera Oor, 2025