Het is leuk om gedrag eens te observeren en te zien hoe mensen elkaar aansteken.
Mijn mooiste voorbeeld is van een aantal jaren geleden. Ik
had het boek Mindfuck van Victor Mids gekocht om eens te weten te komen hoe hij
zijn ‘slachtoffers’ bespeelt.
Een aantal trucjes uit het boek had ik geprobeerd, maar de
meesten zonder succes of omdat ik domweg niet begreep wat hij bedoelde.
Die met het worstje lukte me wel, ik had het meerdere keren
geoefend. Ja, ik zag werkelijk tussen mijn twee vingertoppen een
cocktailworstje tevoorschijn komen.
Ik zat met mijn moeder in de trein en wilde haar het worstje
laten zien. Ik gaf hardop mijn instructies:
-
Houd twee wijsvingers met de topjes tegen
elkaar en laat de vingers rusten op je neuspunt. Blijf strak naar die twee
vingertoppen kijken. Je ziet dan eigenlijk alleen je twee vingers, een beetje
wazig
-
Daarna beweeg je langzaam je vingers (nog
steeds met de toppen tegen elkaar) zo’n 2 centimeter van je neus af. Blijf naar
die vingers kijken. Het lijkt alsof er een cocktailworstje tussen de twee
vingers zit
-
Blijf kijken en beweeg de toppen van je
wijsvinger een klein beetje van elkaar af. Het cocktailworstje gaat zweven.
Ze bewoog te snel, te ver van haar neus af of focuste haar
ogen niet op de vingers. Geen worstje! Nog een keer proberen. En nog een keer.
“Ja! Ik zie het worstje”, riep ze enthousiast.
Het borreltje ontbrak, we Alom gelach in de coupé en toen ik
om me heen keek zag ik een ware flashmob: meerdere mensen met hun vingers op
hun neuspunt om het ook te proberen, ze hadden mijn uitleg gevolgd.
Het borreltje ontbrak, we hadden zo cocktailworstjes erbij
kunnen presenteren in de coupé, zoveel mensen deden uiteindelijk ook een
poging.
© Vera Oor, 2024
Geplaatst op pagina Gastschrijvers Gelderlander
