Klaar voor de start? Vertrek!

 

Merels komen al jaar op jaar terug en presteerden het twee jaar geleden zelfs om 3 x jonkies groot te brengen in hetzelfde nest onder de dakgoot. We lieten het nest gewoon zitten en het jaar daarop betrokken ze het opnieuw, aangevuld met een beetje extra nestmateriaal. Dit jaar zag ik lange tijd geen merel, dus ik had het nest weggehaald. Daar was het echtpaar niet van gediend, want korte tijd later waren ze druk bezig om op dezelfde plek te starten met nieuwbouw. Waarschijnlijk hebben ze iets te veel haast gehad, want links en rechts bungelde er van alles onderuit. Voordat ze echt begonnen met broeden, hebben we een extra plankje aangebracht, zodat ze een beter fundament hadden voor hun wiebelige verblijf. Als ik op mijn tenen ga staan, zie ik nog net een snavel en twee kraalogen. Moeder merel is aan het broeden.
 
Iets verderop zijn nestkastjes in gebruik genomen door pimpel- en koolmezen. Mussen zitten in een dichte struik en winterkoninkjes zien we op de meest onmogelijke plekken vliegen. Eksters en kraaien hebben een gevecht geleverd om te beslissen wie in de eik mocht gaan nestelen. In de beide zijkanten van de hooiruif hadden we een bijenhotel gemaakt, met daarboven een gat, zelfs met mini-afdak, dat toegang gaf tot een nestkastje aan de achterkant. En ja hoor, beide zijkanten zijn bewoond. Om deze laatste bewoners maak ik me niet zo druk. Wanneer de jongen uitvliegen, landen ze in de wei en ik heb nog nooit een geit een vogeltje op zien eten, dus dat gaat wel goed. Al die andere nesten moet ik goed in de gaten houden. Zodra ik ergens langs loop en driftig gepiep hoor, wat steeds harder klinkt, weet ik dat het tijdstip van uitvliegen dichterbij begint te komen. Klaar voor de Start Vertrek!
 
En dat betekent tijdelijke beperking van de bewegingsvrijheid van de honden. Ze hebben het hier slecht en hebben weinig ruimte tot hun beschikking. Niet dus! Plek genoeg, maar…daar waar ze niet mogen komen, is het natuurlijk het aantrekkelijkst.
Zo ook gisteren: tussen de voor- en achtertuin hebben we enkele verplaatsbare hekjes neergezet, zodat ze niet naar achteren kunnen lopen. Daar zitten namelijk de meeste nesten. Ze zijn het er niet mee eens en kijken door de spijlen van het hekje alsof ze in een gevangenis zitten. Een moment van onoplettendheid en ze schieten langs mijn benen naar buiten als ik de achterdeur open.
‘Terug! Naar binnen!’
De nesten aan de voorzijde zitten meer beschut, waardoor het gevaar van loslopende honden minder groot is voor de bewoners en hun kroost.